- zielony (Szlak Tatarów) relacji Prochowice – Legnickie Pole. Na terenie gminy biegnie przez miejscowości: Prochowice, Motyczyn i Szczedrzykowice.

Długość na terenie gminy   7,5  km. Następnie przez Rosochatę, Grzybiany, Jezioro Koskowickie do Legnickiego Pola. W okolicach Prochowic szlak prowadzi terenem zalesionym, od Szczedrzykowic zaś – otwartym. Szlak rozpoczyna się przy zamku w Prochowicach i biegnie przez tereny, którymi w roku 1241 przybyli pod Legnicę Tatarzy z Chanem Bajdarem na czele, gdzie stoczyli zacięte walki z oddziałami polskimi pod dowództwem władcy Śląska Henryka Pobożnego.

Na terenie szlaku znajduje się kilka zabytków nie związanych z bitwą pod Legnicą jak: zabytki miasta Prochowice, park i pałac w Szczedrzykowicach kościoły w Rosochatej i Grzybianach, zespół klasztorny pobenedyktyński w Legnickim Polu. Jednak najważniejszym wieńczącym szlak miejscem jest Muzeum Bitwy Legnickiej w Legnickim Polu, które znajduje się  w dawnym kościele Trójcy i Najświętszej Marii Panny, wybudowanym w miejscu śmierci księcia Henryka Pobożnego.

Szlak biegnie przez teren nizinny, nieznacznie pofałdowany, na ogół łatwy do przebycia i bezpieczny

- czerwony (Szlak Nadodrzański) relacji Prochowice – Ścinawa. Na terenie

gminy prowadzi przez miejscowość Prochowice i dalej przez Przystań Bolesława Chrobrego, Dziewiń, Dłużyce w kierunku  Ścinawy. Długość na terenie gminy 3 km. Szlak rozpoczyna się w Prochowicach przy ul. Kochanowskiego i Karola Miarki. Szlak prowadzi terenem nadodrzańskim związanym z przeprawą wojsk Bolesława Chrobrego w 1017r. przez Odrę w miejscu zwanym Przystanią Chrobrego, a także przemarszem tych wojsk z Przystani na trakt średniowieczny Głogów – Prochowice. W drugiej swej części szlak biegnie wzdłuż Odry tzw. starorzeczem Odry. Jest to teren pełen jeziorek oczkowych, rynnowych  oraz dzisiejszych odnóg Odry przyciągający różnorodne gatunki ptaków i zwierząt.

Szlak czerwony jest związany z okresem walk prowadzonych przez Bolesława Chrobrego w latach 1002-1017 w obronie zachodniej granicy Polski i suwerenności państwa polskiego. Szczególnie walki z okresu 1010 – 1017 dotyczą okolic Prochowic.

Na terenie szlaku znajdują się zabytki Prochowic, renesansowy dwór i kościół w Dziwieniu, barokowy dwór i ciekawy kościół w Dłużycach oraz zamek, ratusz, fragmenty murów miejskich i kościół parafialny w Ścinawie

- _żółty (Szlak Zabytków) relacji Lubiąż – Prochowice – Miłoradzice - Lubin – Przemków. Na terenie gminy biegnie przez miejscowości: Kwiatkowice, Prochowice, Lisowice, Mierzowice. Długość na terenie gminy 12 km. Szlak prowadzi przez teren nizinny i prawie cały przebiega przez teren zalesiony.

Jest łatwy i bezpieczny. Na odcinku Odra – Kwiatkowice szlak prowadzi przez obszar chronionego krajobrazu „Dolina Odry”. Szlak rozpoczyna się w bramie głównej klasztoru w Lubiążu, zabytku klasy międzynarodowej wzniesionym w końcu XIII wieku. Idąc dalej szlakiem żółtym przechodzimy przez wieś w Kwiatkowicach, w której znajduje się kościół pw. Św. Jadwigi z XVIII w. z barokowym wystrojem wnętrza a następnie do Prochowic, gdzie zachowało się kilka cennych zabytków architektury:

-zabytkowy układ średniowieczny miasta; trzon planu stanowi regularny, prostokątny rynek z wychodzącymi sześcioma ulicami: dzisiejszą Legnicką (dawniej Legnicką lub Kościelną zwana), Wrocławską (dawniej Wrocławską zwana), Kochanowskiego (dawniej Głogowską zwana) , 1 Maja (dawniej Nową lub Wołoską zwana),prowadzące do bram (o podobnych nazwach strzegących wjazdu do miasta.

-resztki murów obronnych wzniesionych z cegły i kamienia w latach 1430-1450, rozebranych częściowo w latach 1813-1833.

-ratusz miejski  – pierwszy z pewnością drewniany budynek ratusza wzniesiono w XIV w. W 1424r. miała miejsce jego przebudowa, Jednakże tamta budowla nie dochowała się naszych czasów. Obecny wolnostojący w centrum miasta ratusz wzniesiono w 1642r. i gruntownie przebudowano w 1769r. Klasycystyczna budowa kryta czterospadowym dachem, ozdobionym wieloboczną sygnaturką z ażurowym hełmem. Liczne przebudowy sprawiły, że wnętrze siedziby władz miejskich nie mają wyrazistych cech stylowych.

-dom mieszkalny z końca XVI w.  – najstarszy z zachowanych domów mieszkalnych mieści się w Rynku pod nr 29 i jak informuje data wyryta w jego szczytowej partii, został zbudowany w 1588r. Jego obrys wyraźnie wskazuje, że centralny plac w mieście był w czasach średniowiecza mniejszy. Elewację frontową wieńczy ozdobny szczyt, z kamiennym popiersiem nad górnym gzymsem. W niższych partiach zachowały się renesansowe, kamienne opaski okien; te w partiach niższych pochodzą z XIX wieku.

- większość kamienic usytuowanych  w granicach starego miasta a wzniesionych w XIX lub na początku XX wieku posiada wartość zabytkową.

-kościół poewangelicki pw. Św. Andrzeja – po raz pierwszy kościół wymieniają źródła z 1217r. Jego drewniana konstrukcja została w 1426r. zastąpiona murowaną. Świątynię przebudowywano jeszcze dwukrotnie w XVIII i na początku XX wieku. Po drugiej wojnie światowej nie  pełniła  funkcji sakralnych, obecnie budynek powrócił na własność Kościoła. Spośród  19 epitafiów i płyt nagrobkowych oraz 2 nagrobków architektonicznych wyróżniają się powstałe w XVI stuleciu i niemal bez reszty związane z ówczesnymi właścicielami zamku – Zedlicami. Atrakcją kościoła jest nagrobek zmarłego w 1551r, Hansa Schwenckfelda – członka sekty schwanckfeldystów. Wewnątrz zachowała się także  kamienna chrzcielnica,

-kościół parafialny pw. Św. Jana Chrzciciela z 1847r., wewnątrz kościoła znajdują się: barokowy drewniany ołtarz główny z przełomu XVII/XVIII w. ,   drewniany prospekt organowy dekorowany motywami roślinnymi i figuralnymi, obrazy olejne z XVIII w.: Chrzest w Jordanie, św. Tomasz Juda, św. Hieronim, Madonna z Dzieciątkiem oraz rzeźby: drewniana polichromowana św. Jana Nepomucena z początku XVIII w. umieszczona nad łukiem empory, Jezusa Chrystusa oraz aniołków, a także dwa barokowe krucyfiksy drewniane. Na wieży jest zawieszony zdobiony spiżowy dzwon z 1575r. a przed kościołem stoją dwie barokowe rzeźby w piaskowcu: Madonny z Dzieciątkiem i św. Jana Nepomucena.

-zespół zamkowy - Średniowieczny Zamek wybudowany został na przełomie XIII/XIV wieku przez rycerza Stefana z Prochowic. Zamek uznawany jest za jedno z najciekawszych założeń obronnych na Dolnym Śląsku. Zamek był początkowo siedzibą  piastowskich książąt, ale od XVII w. znajdował się w rękach prywatnych. Zamek oraz jego otoczenie ulegały wielu rozmaitym przebudowom związanym ze zmianą właścicieli. Do dziś zachowały się: najdawniejsza część zamku tzw. dom gotycki w północnym skrzydle zabudowań, budynki południowego dziedzińca, brama wjazdowa z portalem, czworoboczna wieża (31,52m wysokości). Niegdyś do zamku można było dostać się tylko po zwodzonym moście. Dziś częściowo w ruinie jest  dostępny dla zwiedzających. Zamek otoczony jest parkiem. Park angielski typu krajobrazowego założono w 1830r., który zmniejszony przetrwał do  naszych czasów. Park o pow. 12,33ha oblewają dwie Młynówki. Znajdują się w nim klony, kasztanowce, olsza czarna, graby , jesiony,  świerki, grochodrzew biały, wiązy i inne w wieku do 200 lat. Wejście główne od ulicy Kopernika.

Tuż za Prochowicami znajdują się Lisowice, największa wieś w gminie. Warto tu zwrócić uwagę na dwa obiekty: kościół filialny pw. Św. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny z  gotyckim ołtarzem z I połowy XV w. z czterema rzeźbionymi figurami. i dwór z końca XIX w. obecnie przebudowany. Idąc dalej w pobliżu Mierzowic  dotrzemy do rezerwatu przyrody „Brekinia”.

- zielony relacji Kąty Wrocławskie – Wrocław – Malczyce – Lubiąż – Wołów. Na terenie gminy prowadzi jedynie przez jej wschodnią nadodrzańską część,